Het gaat goed met Tycho. Elke dag een beetje beter.
Hij voelt zich regelmatig al een hele pief, maar doet snel te veel.
Als hij zich goed voelt zit er geen rem op (ja hij is en blijft een enthousiaste stuiterbal!). En dat moet hij helaas iedere keer bekopen met pijn en beroerd zijn. Gelukkig zijn wij er ook nog, waardoor we hem regelmatig een pas op de plaats laten doen. Dat werkt goed! Hoewel ook wij soms wat te laat zijn.
Tot nu toe is het elke nacht vooral raak met pijn. Wat een gebroken nachten krijgen we daardoor zeg! Arno en ik zijn echt nog niet van onze vermoeidheid af….
Want moe zijn we! Als alles achter de rug is merk je pas hoeveel energie het kost, die weken van spanning vooraf en natuurlijk ook in het ziekenhuis.
Maar goed, we proberen onze rust te pakken waar mogelijk en verzorgen ons mannetje goed. En natuurlijk vergeten we daarbij onze grote kanjer Joran niet! Het gaat ook elke dag beter met hem.
Dus: we zijn lekker aan de beterende hand en het gaat welliswaar langzaam, maar wel de goede kant op!!