Vanmorgen ging Tycho gewoon naar school, want om 12.30 moesten we bij de dokter zijn.
Tychootje vond het erg spannend en zag wel een beetje tegen de pijn op.
We hoefden niet zo lang te wachten. Maar tijdens het wachten deden we (zoals gewoonlijk in de wachtkamer) een woordspelletje. Waar een woord op eindigd, daar moet de volgende een woord mee beginnen. Erg leuk!
Toen we naar binnen mochten zei de dokter “Tjonge Tycho, dat is ook wat, zo’n zware operatie nu je nog zo jong bent”. Tycho knikte gedwee, maar antwoordde niet echt. Nog steeds een beetje bang voor wat komen zou.
We gingen meteen door naar de behandelkamer. Daar bekeek de dokter zijn oor en was erg ontevreden over de manier hoe de zuster het na het hechten had afgeplakt! Zo zonder iets ertussen op de wond geplakt en daarbij ook nog ruim over zijn haren heen! Hij heeft even gepulkt, maar Tycho liet duidelijk blijken dat dat echt pijn deed!
Toen besloot de dokter dat de pleisters er thuis op ons gemakkie afgehaald moesten worden. Eerst onder de douche, zodat de pleisters konden losweken. De proppen (tamponnetjes) heeft hij wel uit zijn oor gehaald. Hij was wel tevreden met hoe het er binnenin uitzag. Maar we moeten voor de zekerheid wel volgende week terug komen. Kijken of het echt goed geneest.
Thuis is Tycho natuurlijk meteen onder de douche gegaan. Wel met een vette wattenprop in zijn oor, want er mag geen druppel water in komen!
En toen probeerde ik of de pleister een beetje los kwam…. nou helaas…. het was van dat rotplakspul. Dus wel even lekker zijn haren gewassen (dat kon sinds de operatie niet, dus dat was wel fijn!) en daarna op mijn schoot heel langzaam de boel losmaken. Lospeuteren had totaal geen zin, dus besloot ik om de haartjes er gewoon af te knippen. De boel was daar toch geschoren, dus dat groeit dan vanzelf allemaal tegelijk weer aan. Maar ook met dat knippen was het nog een hele klus! We zijn bijna een uur bezig geweest, maar toen was het resultaat er ook naar! Wat een prachtige hechtkunst! Het ziet er heel mooi uit, maar ik was wel verbaasd over de enorme snee die ze gemaakt hadden!
Voor Na
En watdeed het pijn om de pleister van de gehechte snee af te pulken! En hoewel Tycho best af en toe moest huilen (we deden het in etappes met koelen tussendoor) hij trok niet weg! Echt super dapper!
Uiteraard was hij in het ziekenhuis al erg dapper geweest, toen mocht hij een knuffeltje uitzoeken. Dat is een klein vosje geworden. Maar toen hij zo dapper thuis was heb ik beloofd dat we vanavond pannenkoeken gingen eten. En dat hebben we gedaan! We zijn met z’n drietjes, want papa is uit eten met zijn collega’s, naar het pannenkoekenhuis gegaan. En wat hebben de mannen gesmuld! (ik ook trouwens!) Het was super gezellig.
Zo, deze eerst hobbel hebben we vast gehad! Het gaat steeds beter met onze kanjer, en dat vinden we natuurlijk super fijn!!