IK BEN THUIS!!!!!!
En hier nog even een verslag van de nacht in het ziekenhuis:
Na de operatie had Tycho echt geen zin om wakker te worden! Dus had hij ook geen last van pijn of misselijkheid. En dat was geweldig!
Omdat de dag vroeg was begonnen, en zo’n operatiedag toch heel spannend is, waren papa en mama erg moe. Papa heeft voor hij vertrok nog even een powernap gedaan in de verstelbare stoel op Tycho’s kamer. Mama kreeg rond 22 uur het bed met de dekens, dus om 22.30 was het tijd om te gaan slapen! Heerlijk!
Maar…. om 24.00 uur begon het infuus te piepen… de zak was leeg. Tycho en mama werden wakker, en de zuster die kwam zei dat ze meteen even zou overleggen of de medicatie, die eigenlijk voor 2.00u was, nu al gegeven kon worden, omdat Tycho nu toch wakker was.
Natuurlijk duurde het even voor ze terug was, en om te voorkomen dat Tycho toch weer in slaap viel, hield mama hem wakker. Een beetje kletsen en even naar de site kijken om te zien wat papa had geschreven!
Tycho vond het prachtig! En toen moest hij naar de wc… hij heeft zelf naar de wc gelopen! Wat een superkanjer!
Gelukkig kreeg hij inderdaad om 0.30u zijn medicijnen en konden mama en hij weer lekker gaan slapen!
Tot……. 4.00 uur! Meneertje had nu zoveel geslapen, hij was klaar! (Maar mama nog niet!!!)
Ze heeft het nog even kunnen rekken door een luistercd op te zetten, maar na een half uurtje was Tycho het echt zat…. Dus is mama maar opgestaan en met hem gaan kletsen en een spelletje gaan doen.
Het bed maar opgeruimd, en in de kleren, want dat vond Tychootje fijn.
Om 5.30 aan een hele vroege boterham, en om 6.30 viel hij toch nog even in slaap op zijn Krokie.
Een KNO-arts kwam om 9 uur en het drukverband kon er af. Wauw, geen pleisters, gewoon de hechting en een tampon in zijn oor. Een piraten oorlap erover en klaar voor vertrek!
Met alle slechte weersverwachtingen in het vooruitzicht had mama alles klaargelegd om zo snel mogelijk te kunnen vertrekken als papa kwam.
De rit naar huis was natuurlijk best lang, dus Tycho lag in de voorstoel, en mama zat achterin. Tycho is wat gevoelig voor wagenziekte, en was in het begin wat stilletjes. Maar naarmate we dichter bij huis kwamen, werd ons mannetje spraakzamer. Het vooruitzicht om Tycho en oma weer te zien was heel fijn!
Eenmaal thuis lekker op de bank geÇînstalleerd en herstellen maar!!