Tycho 1e operatie-oor- Tycho’s operatie dag

GROOOOTE kleine jongen…..

Vanmorgen om 7 uur was het zo ver…pieperdepiep pieperdepiep…de wekker. Tijd om nog een klein slokje water te drinken voor de operatie. Om 9 uur moesten we in het ziekenhuis zijn waar ik om 10.40 uur geopereerd ging worden.

Papa en mama namen wel een drinkontbijtje…echt zin in eten hadden ze volgens mij niet. Ze vroegen de hele tijd hoe het ging en wat ik er van vond. Ik vond het allemaal wel een beetje spannend worden en heb dat ook gezegd. Papa zei toen dat we het me ons drieen gingen doen.

In het ziekenhuis werd er met een fotoboek uitgelegd wat er ging gebeuren. Dat vond ik wel erg fijn. Ik had voor het prikje gekozen om in slaap te gaan. Toen ze het prikje lieten zien was ik wel verbaasd. Zon klein prikje had ik nog nooit gezien. Echt een mini puntje was het.

Om te zorgen dat het geen pijn zou doen kreeg ik emla zalf. Nou dat werkte wel hoor! Het deed echt geen pijn…en klein prikje voelde ik natuurlijk wel, maar ik hoefde niet te piepen.

Daarna mocht ik lekker nadenken aan wat ik leuk vond. Weet je waaraan ik dacht? Aan school!!!! We hadden zo lekker gespeeld in de speeltuinen, dat vond ik het leukst om aan te denken bij het slapen gaan.

Met de beer werden heel veel dingen het zelfde gedaan als bij mij. Dat vond ik wel heel erg leuk. muts op…plakkers erop voor zijn hartje…en natuurlijk ook een kapje voor de zuurstof. En weet je wat ze ook hadden?? Wally! Dat boek heeft Joran ook altijd als hij geopereerd moet worden. Ik heb er heerlijk in zitten zoeken. Er zat zelfs een bladzijde in met helicopters die dingen afhakte…lachen joh! Dat doet papa ook wel eens met zijn heli…

De operatie ging heel goed…het was zo voorbij! Ik deed mijn ogen dicht en weer openen toen was het voorbij. Mama zei dat het wel 4 uur geduurd had….maar dat geloofde ik niet. Later zei papa het ook…zou het echt zo zijn geweest???? Ik geloof er niks van.

Na de operatie was ik na een uurtje weer terug op mijn eigenkamer. Ik was wel misselijk. Ook deed mijn oor wel erg pijn. ik wees steeds de middel vinger aan als papa en mama wilden weten hoe pijn het deed. De pink was dan 0 pijn en de dukm was de ergste pijn die ik kende waarbij ik dan heel hard moets huilen. Dus het zat er een beetje tussenin.

Nadat ik even had geslapen was alle pijn veel minder en was ik helemaal niet meer misselijk. Ik heb toen zelfs Joran nog gebeld. Dat was leuk joh!! Ik was helemaal blij en kon alles aan! Maar daarna was ik wel heeel moe voelde me niet lekker. Ik ben toen als een blok in slaap gevallen en werd pas weer wakker toen papa net weg was. Ik heb toen heerlijk zitten ds\’en en ga straks weer lekker slapen. Tot morgen allemaal. Ik geloof dat ik morgen al wel weer naar huis mag!!