Vandaag was het zover. Joran zou ontslagen worden. We wisten alleen nog niet hoe laat. Er zijn altijd nog een hoop losse eindjes waardoor het toch weer laat kan worden. Dit viel bij Joran echter reuze mee. We moesten nog even met de fysiotherapeut spreken omdat we wat tegenstrijdige berichten hadden gehad en dan zou ze gelijk kijken hoe het met Joran’s oefeningen ging. We wilden nog even naar Joran’s blaren laten kijken en tenslotte moesten we nog een officieel ontslag handtekening van een arts hebben.
De krabbel was snel geregeld. Dokter Goud kwam in plaats van dokter Ham omdat die weer druk was met opereren. Natasja sprak nog een aantal zaken door en stelde nog een aantal vragen en toen was het geregeld. De krabbel was gezet. Kort hierna kwam ik binnen door hevige file vorming. Het was noodweer onderweg. Bah bah bah. Natuurlijk kwam papa met een paar flauwe opmerkingen bij het verwijderen vanJoran’s verbandjes. Joran vond dat maar flauw en zocht naar een oplossing. Die was met de zuster zo gevonden. Zie hier de oplossing van de twee samenzweerders.
Na een uurtje ging Joran lekker onder de douche en werden de gaasjes uit zijn gesprongen blaren verwijderd. Dit was wel heel vervelend maar het ging prima. De blaren zijn zeer waarschijnlijk trekblaren. Dit wil zeggen dat de (hecht)plijsters op zijn hand geplakt zijn voordat deze ging zwellen. Doordat er na de operatie een drukverband aangebracht was, was dit niet erg. Toen het druk verband er af ging hadden echter waarschijnlijk ook de pleisters verwijderd moeten worden. De pols kon toen vrij zwellen en dat werd lokaal door de pleisters tegengehouden. Hierdoor trokken ze zo hard aan de huid dat er blaren ontstonden. Niet pijnlijk als ze dicht zijn, maar als ze open gaan en er komt wat in dan is het dat natuurlijk wel.
Na het douchen om 11.30 uurkwam de fysiotherapeut en zij gaf aan zeer tevreden te zijn over Joran’s oefeningen. Ze kon zien dat hij dat netjes had gedaan en gaf aan dat ze het wel vertrouwde dat we dat zouden blijven doen. Ze vond het dan ook niet nodig om Joran thuis ook fysio te laten hebben. Dit kon zo blijven tot het bezoek op de poli over 2 weken. Als er dan nog onvoldoende verbetering was kon fysio altijd nog gedaan worden. We moeten nu zelf drie keer daags de oefeningen doen die ze ons geleerd heeft. Nou dat gaat makkelijk lukken.
Om 13 uur was het zo ver. Alles was weer netjes verbonden en de tassen waren gepakt. Tijd om naar huis te gaan. Joran werd van zijn zo geliefde fietsje geplukt en samen vertrokken we naar de auto. In het ziekenhuis hebben we nog wat gegeten in de personeelskantine. Joran keek zijn ogen uit. Wat een boel dokters!!!!
Thuis gekomen lagen er weer een boel kaarten klaar. Die hebben we heerlijk zitten lezen. Tycho was ook thuis en samen hebben de boys heerlijk zitten klei-en. Dit is erg goed voor zijn hand en pols. Zou oefent hij allerlei bewegingen.