Vandaag was de eerste dag van de opname. Dat is altijd weer een lange dag. Er gebeurd best veel, maar wel allemaal korte en kleine dingen. Dus het grootste deel van de tijd ben je aan het wachten.
Vanmorgen had ik Joran en Natasja op de trein gezet. Duidelijk was te merken dat het voor Joran erg dichtbij komt. Hij is snel emotioneel en moet soms opeens huilen. Hij ziet het helemaal niet zitten die orthofix, maar houdt zich zichtbaar groot voor papa en mama. Erg aandoenlijk om te zien. Ik was vandaag aan het werk. Vanmiddag alleen vreselijk moe op eens. Zal wel te maken hebben met de verkoudheid.
Op het station moesten ze een half uurtje wachten op de trein. We waren iets te vroeg, maar beter te vroeg…dan te laat. Het was vreselijk koud op het perron, dus het was lekker om eindelijk in de trein te kunnen stappen. Hmmmm lekker warm.
Na een voorspoedige reis kwamen Natas en Joran aan in het OLVG. Daar werden ze bezocht door de pedagogisch medewerkster, de psycholoog en de orthopeed. In de loop van de dag had Joran ook nog een prive afspraak met de psycholoog. Alles was er op gericht om de voorbereiding weer extra grondig te doen. De situatie van vorige keer willen we zeker niet meer hebben. Toen was er namelijk behoorlijke paniek bij Joran.
Joran heeft van de pedagogisch medewerkster een prachtige beer gekregen. Een mooie grote zachte beer. Hij is er helemaal wijs mee. En natuurlijk is ook dit keer weer zijn dromen deken van papa’s collega mee. Zonder die deken is het maar niks in het zieken huis.
Bij aankomst waren eral flink wat kaarten, Het is erg goed om te merken dat er zo veel mensen aan Joran denken. Hij vind het prachtig om te ontvangen en leest ze dit keer allemaal zelf. Hij geniet er erg van. Ook de kaarten die thuis gekomen waren, werden door papameegenomen.
Natuurlijk ‘s avonds nog wat lol, tafelvoetbal spelen met papa, voetbal kijken (PSV-Lion en AJAX-Anderlecht), en even mama pesten…..Al met al dus een prima dag met leuke verrassingen…. We gaan er tegenaan morgen!
Duim je mee?
