Vanmiddag mochten Joran en Tycho wat eerder uit school. Om 2 uur haalde mama ze op. Dat was natuurlijk geweldig interessant! Een uur eerder weg gaan dan de rest! We gingen papa ophalen uit zijn werk en toen door naar Amsterdam.
Gelukkig viel het met de files op de heenweg wel mee. Maar bij het OLVG was de weg opengebroken die we normaal nemen naar de parkeergarage onder het ziekenhuis. Dus een rondje van de zaak om het Oosterpark heen, en toen kwamen we alsnog op de juiste plek.
We gingen eerst naar afdeling A2, de kinderafdeling waar Joran heeft gelegen. We hadden een paar foto’s van Joran met een zuster tot kaart gemaakt, en die gingen we even langsbrengen. We zagen alleen zuster Helen. Die was meteen heel enthousiast om Joran weer te zien en ze was heel blij met de foto! Joran glunderde!
Daarna gingen we naar beneden en via een andere lift weer naar boven, naar de kinderpoli (daar waren we nog nooit geweest, dus dat was even zoeken). Daar hadden we een afspraak met een andere orthopeed. Gelukkig hadden we al even contact gehad met de opererend arts, die zou zelf ook nog even langskomen.
We moesten wel behoorlijk lang wachten, maar er was in de wachtkamer een projectie op de grond van een soort vijver, waar steeds vissen zwommen. Het grappige was dat het reageerde op schaduw. Dus als Joran en Tycho er in gingen staan, zwommen de vissen haastig van hen vandaan. Dat was natuurlijk een geweldig tijdverdrijf! Ze werden echter zo enthousiast, dat ze gingen springen en lawaai maken. Toen hebben we ze toch maar weer even in de speelhoek gezet.
Eenmaal bij de dokter kregen we te horen dat het verwijderde materiaal gelukkig alleen maar -gewone- osteochondromen waren. Dat is wel fijn om te horen natuurlijk, dat het niets vreemds of kwaadaardigs is!
Daarna kwam dokter Ham zelf nog langs. We vertelden hem dat het goed gaat met Joran, maar dat de draaiing van zijn pols nog wel wat weinig is. De dokter liet zien dat het met flink wat hulp wel een stuk verder te draaien is. Maar de spieren en pezen zijn deze bewegingen allang niet meer gewend. Dus we moeten intensieve fysiotherapie regelen, 3 keer per week!! Dat heb ik natuurlijk meteen geregeld. Aanstaand donderdag gaan we al voor de eerste keer.
Na de controle van de draaiing, werden de knoopjes van de hechtingen verwijderd. Bij het eerste knoopje wilde de verpleegkundige het draadje er helemaal uittrekken, maar die zat zo vast, en dat deed zo’n zeer, dat ze toen alleen maarde knoopjes er helemaal af heeft gehaald, en de rest heeft laten zitten. Dat kan ook makkelijk, want het zijn oplosbare hechtingen.
Omdat het zo’n pijn had gedaan mocht Joran van de zuster een kadootje uitzoeken. En geen lullig dingetje hoor! Hij heeft een heel leuk bordspelletje uitgezocht van racen!
Joran moet nu een stuk minder zijn brace dragen. Die mag alleen nog ombij het buiten spelen en gymmen en andere risico bewegingen. Natuurlijk mag hij niet klimmen en handstand maken enzo, maar weer een beetje meebewegen is weer toegestaan!
Ook mag hij weer beginnen met schrijven. Het zal in het begin wel een beetje lastig zijn, omdat zijn pols nu andere bewegingen kunnen maken dan hij gewend was. Maar het zal vast snel wennen!
Over 6 weken moeten we weer terug komen. Dan wordt er ook weer een foto van zijn pols gemaakt en zien we hoe het er dan voor staat.
Al met al kunnen we dus zeggen dat het goed gaat met Joran en zijn pols! Fijn dat het zo verloopt!