Vandaag zijn we voor Natas naar het ziekenhuis geweest. Geen ernstige zaak, maar een noodzakelijk onderzoek. Vooraf maakte ze zich wel zorgen over het onderzoek aangezien ze al ruim van te voren had gehoord dat het geen pretje zou zijn.
Dit beleek geheel te kloppen. De start viel mee, maar naar mate het onderzoek vorderde werd het echt te veel voor mijn meisje. Na afloop waren we blij dat het over was. Nu snel naar huis om bij te komen. Over een paar weken krijgen we de uitslag.
Ik ben trots dat mijn vrouwtje zich zo kranig heeft geweerd.